Tilbake

Om domkjirkjaa i Trandeim

NORSK ORIGINAL

Om domkjirkjaa i Trandeim (Trondhjem) Dæ hænde se enngaaong i værinne, at enn mann, eitte Vendfløy, kom ti enn mann aa baud se ti aa byggje ei kjirkje paa so aa so korte tid aa so aa so store. Daa mannen, so skulde faa kjirkja byggde, haure ditta, vart han reint forbina aa tenkte mæ se, at lova aa skrøne du stort, so ska no inkje e vere rengare, aa lovde haanaa so burt i lykta sola aa maanen. Ja, han Vendfløy tok haanaa paa ore, aa ga se strakst ifære mæ aa byggje, aa va snart laangt komen mæ arbeida, daa hin tok til aa raudne i hamba aa forstaa, at han vist hade tikje munnen væl fulle. I myllaatide fekk han nasinne ti, at dærso han kunne faa spyrje opp namne hass Vendfløy (han visst ikkje dæ før forstænde du), aa han so fekk seie dæ 'pi hass aapne øyre, so va dæ ute mæ haanaa. Han viste se no ingja arme raad, - han forfor baa skog aa mark, fjell aa fjøre, grubla aa gubla baa paa korleis han skulde faa ti sola aa maanen, aa korleis han skulde faa vite namne; - men dæ va dæ same. – Enn dag gjekk han forbi enn hau, aa daa tikte han dæ, at dæ va noke so sulla aa saaong inni haua. Han stansa aa lydde, aa daa haure han, at eit kvennfolk heldt paa aa svæve baine sitt aa mæda saaong ho: I morgaa kjøme Vendfløy faren dinn, mæ sol aa maane ti baine.- Glad aa feien gjekk mannen heimatte, aa daa han gjekk forbi haanaa Vendfløy, so heldt paa aa setje paa fløynaa, rofte han: Agte de Vendfløy at du ikkje felle! – aa i dæ same datt han Vendfløy nid aa slo se ihæl.-
Informasjonom sagnet og kilden