(Senos laikos cilvēki jau iepriekš zinājuši, kad kuŗam būšot jāmirst.) Tā arī kāds saimnieks jau zinājis, ka viņam jāmirst nākošās dienās. No lielām bailēm tas sācis jaukt savu māju nost. Te pienācis Dievs un prasījis, par ko šis tā darot. Tas atbildējis, ka viņam tūliņ būšot jāmirst. Dievs apskaities un neļāvis vis tam mirt. Nu tik pašam cēlies gŗūtums par nopostīto māju.

(In alten Zeiten wussten die Menschen schon im Voraus, wann sie sterben sollten.) So wusste auch ein Bauer, dass er bereits in den nächsten Tagen sterben werde. Vor Angst begann er sein Haus niederzureißen. Als er gerade dabei war, kam Gott auf ihn zu und fragte ihn, weshalb er das tue. Er antwortete, dass er sehr bald sterben müsse. Da wurde Gott zornig und gestattete ihn nicht mehr zu sterben. Jetzt hatte er nur Schwierigkeiten wegen des abgerissenen Hauses.