Kāds vīrs reiz redzējis Vēja-māti lāpāmies. Šī to lūgusi, nevienam par to neteikt, par to šim būšot pilna klēts labības. Kamēr vīrs klusu cietis, bijis ar tā tiešām. Pēdīgi tak citiem izteicis, kā šim tā bagātība nākusi, bet nu arī bijis ar visu laimi pagalam. Klēts vairs nav stāvējusi ar labību pilna.

Ein Mann hatte die Wind-Mutter beim Flicken gesehen. Sie bat ihn, niemand etwas davon zu erzählen, dann werde sein Vorratshaus immer voller Getreide sein. Solange der Mann schwieg war es auch so. Schließlich aber erzählte er doch anderen Leuten, wie er zu seinem Reichtum gekommen sei. Aber da war es aus mit dem Glück, sein Vorratshaus war nicht mehr gefüllt.