Pie celmiem un sapraulējušiem kokiem aug losas (dzeltnējas) piepes, kuŗām pieķeroties dabūnot svētās meitas jeb visai niezošas pumpiņas uz miesu, kuŗas neglābtas nolaižas visgaŗām. Viņas nedrīkst ieslapināt un viņām nav jāļauj ieilgt. Svētās meitas dziedē ar čemaragu (Nieswurz), skābu kreimu vai taukiem, un plēkām vai pīpja pelniem. Zāles sapūš un gulēt ejot uztraipa uz slimo vietu (Raņķos). Sataisa skābu kreimu ar sadedzinātas Jāņu pucenes plēkām. Smēri sarauga ar svēto meitu vārdiem, kas deviņas reizes sakāmi, tad ar to apsmērē svēto meitu pūtes (Kuplā Kuldīgā).

An Baumstümpfen und morschem Holz wachsen gelbliche Pilze. Wenn man sie berührt, bekommt man die " Heiligen Jungfrauen ": juckende Pusteln am ganzen Leib. Wenn man sie nicht kuriert, breiten sie sich über die ganze Haut aus. Man darf sie nicht anfeuchten und man darf sie nicht lange unbehandelt lassen. Die " Heiligen Maiden " behandelt man mit Nieswurz, mit sauerer Sahne oder Fett und mit der Asche aus der Pfeife. Die Arznei wird besprochen und beim Schlafengehen auf die befallene Stelle geschmiert (Gemeinde Raņķi). Sauere Sahne wird mit der Asche des verbrannten Johanniskrautes vermischt. Die gewonnene Salbe wird mit den Namen der Heiligen Jungfrauen besprochen, die man neunmal wiederholen muss, dann beschmiert man die Pusteln da- mit (Kupla, Kuldīga).