Vienam uz Rīgu braucot zirgs ļoti apkusis un Rīgā iegājis viņš par to žēlojies. Tur viņam devuši padomu, lai pirkot pūķi. Un viņš nopircis. Saņēmis tādu apaļu satītu kamolu. Un viņam piekodinājuši, lai uz to neskatoties un netaisot vaļā, kamēr būšot mājās pārnācis. Viņš izbrauc no Rīgas; zirgs skrien, ka nevar noturēt. Bet viņš nevar nociesties redzēt, kas tai kamolā, un taisa vaļā. Attaisījis, paskatās, atrod iekšā tik dzeņaugša galiņu (cilpu). Brīnās, kas tas nieks esot, un nosviež zemē. Bet nu zirgs vairs neiet nemaz. Skrien gan atpakaļ, to atkal paņemt. Bet nebijis vairs tur, jau bijis projām.

Ein Mann fuhr nach Riga. Unterwegs war sein Pferd so müde geworden, dass er, als er schließlich in Riga ankam, darüber klagte. Man gab ihm den Rat, einen Drachen zu kaufen. Und er kaufte einen Drachen. Er bekam ein eingewickeltes Knäuel. Und man ermahnte ihn, es nicht auszuwickeln und es nicht anzusehen, bevor er zu Hause angekommen sei. Als er Riga verließ, lief sein Pferd so flott, dass es kaum zu halten war. Aber er konnte seiner Neugierde nicht widerstehen und wickelte das Knäuel aus. Aber er fand nur ein zur Schlinge gebundenes Strickende. Er wunderte sich darüber und warf die Schlinge fort. Aber nun konnte das Pferd gar nicht mehr laufen. Da rannte er wohl zurück, um die Schlinge aufzuheben, aber sie lag nicht mehr an der Stelle, sie war schon fort.