Reiz divi saimnieki dzēruši krogā un ejot uz māju sastrīdējušies. Viens saimnieks teicis: "Nu es tev velnu parādīšu!" — Jā, un tūliņ velns klāt un aizstājas otram saimniekam uz ceļa priekšā, ka nekur tikt, kamēr biedrs jānolūdzas. Tad atkal abi pa godam pārgājuši mājās. Citu reizi šis pats saimnieks aizbraucis uz Talsiem un aizmirsis to velnu grāmatu noglabāt. Mājas puisis sācis to grāmatu šķirstīt un lasīt un tā uzreiz sanācis pilna istaba velnu un tik prasījuši puisim darbu. Tad par laimi saimnieks pie Talsiem atminējies velnu grāmatu un steidzies atpakaļ. Tā nu vēl puisi izglābis, tik sabāris gan, par ko ķeŗas pie grāmatām, ko nesaprot.

Einmal zerstritten sich zwei Bauern, die im Krug saßen und tranken. Der eine Bauer drohte: "Jetzt werde ich dir aber den Teufel zeigen!" Ja, und sogleich vertrat der Teufel dem anderen Bauern den Weg und ließ ihn nicht weitergehen, bis er seinen Nachbarn um Verzeihung gebeten hatte. Danach gingen beide friedlich nach Hause. Ein anderes Mal musste derselbe Bauer nach Talsi fahren. Aber er hatte vergessen, sein Teufelsbuch zu verstecken. Der Knecht begann in dem Buch zu blättern und zu lesen, und auf einmal füllte sich die Stube mit Teufeln, die von ihm Arbeit verlangten. Der Bauer hatte Talsi schon fast erreich als ihm das Teufelsbuch einfiel. Da eilte er zurück. So konnte er den Knecht noch retten, schalt ihn aber aus, weil er an Bücher herangehe, die er doch nicht verstehen könne.