Viena saimniece reiz cepusi raušus. Un kā nu sataisīto maizi iznesusi namā krāsnī šaut, tā saukusi: "Ļekatu māte, Ļekatu māte! nāc apsvētī manas karašiņas!" Līdz to izteikusi, tūliņ no pasekņa iznācis liels krupis un vilcies karašām pāri. Bet vēlāk meita arī iznesusi maizi, tā atkal krupi nogrūdusi zemē. Ā, saimniece palikusi dusmīga, bārdama meitu: kā tā varot grūst?

Einmal buk eine Bäuerin Fladen (Festbrote). Als sie die aus dem Teig geformten Brote hinaustrug, um sie in den Backofen zu schieben, rief sie: "Ļekatu māte, Ļekatu māte, komm und segne meine Fladen!" Kaum hatte sie die Worte ausgesprochen, da kam auch schon eine große Kröte an und kroch über die Brote. Nachher trug auch die Magd einige Brote zum Backen in die Küche, aber sie stieß die Kröte weg. Da wurde die Bäuerin zornig und schalt sie aus: wie könne sie nur so die Kröte stoßen!