Pie debesim parādījušies pērkona mākoņi un viena meitene steigusies no lauka uz māju. Tā ejot viņai uzlaidies viens putniņš uz pleca un šī to saņēmusi un ielikusi savā priekšautā. Bet jo tuvāku nācis pērkons, jo vairāk putns sācis spārdīties, kādēļ meitene to nometusi zemē. Tai pašā brīdī tur spēris pērkons un putna vietā nu pacēlušies tikai zili dūmi ar nejauku smaku. Tas putns esot bijis velns.

Am Himmel erschienen Gewitterwolken. Ein Mädchen, das auf dem Feld gewesen war, eilte nach Hause. Ein Vögelchen flog auf ihre Schulter. Sie nahm es und versteckte es in ihrer Schürze. Aber je näher das Gewitter kam, umso mehr zappelte der Vogel. Deshalb warf das Mädchen ihn auf die Erde. In demselben Augenblick grollte der Donner, der Blitz schlug ein und an der Stelle, wo der Vogel gewesen war, erhob sich übel riechender Rauch. Der Vogel soll der Teufel gewesen sein.