Lubānas kādreizējais ērģelnieks nomiris un pēc tam sācis spokoties. Naktī pulksten 12. tas gājis uz baznīcu un tad tur spēlējis un dziedājis. Stāsta arī, ka ērģelniekam līdz uz baznīcu gājuši arī citi mirušie, un tad kopā dziedājuši. Lai ērģelnieks vairs nespokotos, tam uz kapa uzlikts smags akmens, pēc tam tas arī vairs nespokojies.

Der ehemalige Küster (Organist); der Gemeinde Lubāna begann nach seinem Tode herumzuspuken. Nachts um 12 Uhr pflegte er sich in die Kirche zu begeben, um dort zu spielen und zu singen Man erzählt, dass die anderen Toten den Küster in die Kirche begleitet hätten, um mit ihm zusammen zu singen. Damit der Küster nicht herumspukte, hat man einen schweren Stein auf seinen Grab gewälzt. Von da ab: ließ er sich nicht mehr sehen.