Priekš vairāk gadiem viens vīrs nācis vakarā no Talsiem mājās. Tuvojoties kapiem, izdzirdējis gluži nedzirdētu troksni. Vīrs ļoti sabijies un palicis uz vietas. Laiciņu stāvējis nav vairs nekā dzirdējis, devies atkal uz priekšu. Piegājis taisni pie kapiem klāt, viņš izdzirdējis atkal briesmīgu troksni, it kā uz kapiem lūztu koki un gāztos gar zemi. Vīrs palicis ļoti uztraukts un devies žiglos solos uz priekšu. Gabalu gājis izdzirdējis, ka atpakaļ uz kapiem zvana ar kapa zvaniņu. Atskatījies atpakaļ, redzējis, ka kādi braucēji no kapiem brauc ārā ar diviem baltiem zirgiem. Ratos sasēdušies daudz cilvēku, kas turējuši rokā svecītes. Vīrs ļoti sabijies un devies skriešus pa ceļu projām, bet braucēji dzinušies viņam pakaļ. Vīrs no lieliem uztraukumiem pārlēcis pāri ceļa grāvim, apsēdies uz ceļa malas un nodomājis, vai tik tur nespokojas. Laiciņu pasēdējis, gājis atkal tālāki. Līdz ko uzgājis uz ceļu, braucēji steigušies tam atkal pakaļ. Kad braucēji jau bijuši tuvu klāt, vīrs nokritis gar zemi un paģībis. Pēc kāda laika viņš piecēlies augšā, bet nemanījis vairs nevienu braucēju. Mājās pārgājis, viņš bijis ilgu laiku ļoti slims.

Vom mehreren Jahren kehrte ein Mann abends aus Talsi heim. Als er sich dem Kirchhof näherte, vernahm er ein ganz seltsames Geräusch. Er erschrak sehr und hemmte seinen Schritt. Nachdem er ein Weilchen gestanden hatte und alles still blieb, ging er weiter. Als er gerade den Kirchhof erreicht hatte, hörte er wieder sehr schrecklichen Lärm, so als wenn auf dem Kirchhof Bäume umgebrochen würden und zur Erde stürzten. Der Mann blieb sehr aufgeregt und setzte seinen Weg eilends fort. Nachdem er ein Stück gegangen war, hörte er, dass in seinem Rücken auf dem Kirchhof das Grabglöcklein läutete. Er schaute zurück und sah, dass Leute mit zwei weißen Pferden den Kirchhof verließen. Im Wagen saßen viele Menschen, die in den Händen Kerzen hielten. Der Mann fürchtete sich sehr und lief auf der Straße davon, die Fahrer aber fuhren ihm nach. In seiner großen Aufregung sprang der Mann über den Straßengraben, setzte sich am Wegrand nieder und überlegte, ob das nicht Gespenster wären. Nach dem er eine Weile gesessen hatte, ging er wieder weiter. Kaum hatte er die Straße betreten, als die Fahrer ihn wieder verfolgten. Als sie ihm schon ganz nahe waren, sank er um und verlor das Bewusstsein. Nach einiger Zeit erhob er sieh, gewährte aber keinen Fahrer mehr. Heimgekehrt, war er lange Zeit krank.