Tilti, saukti par tālajiem, pēc vecu ļaužu nostāstiem, bijuši uz Rīgu braucot, kādas 30-40 verstis no pašas Rīgas pilsētas. Vienam ceļa vīram, tālajos tiltos braucot, piepēži zirgs apstājies, negājis tālāk, un mazs puika kur gadījies, kur ne — skrējis līdzi un raudājis. Braucējam sameties bailes un tas nezinājis, ko darīt. Beidzot sācis skaitīt lūgšanu. Jā, tiklīdz noskaitījis lūgšanu, tā puika pazudis un zirgs atkal solojis uz priekšu.

Die sogenannten "fernen" Brücken befanden sich nach den Erzählungen der alten Leute etwa 30-40 Werst vor der Stadt Rīga. Ein Fuhrmann, der über die ferne Brücke fahren musste, merkte, dass sein Pferd plötzlich stehen blieb und nicht zu bewegen war, weiterzugehen. Plötzlich war auch ein kleiner Junge aufgetaucht, der neben ihm herlief und weinte. Da wurde der Fuhrmann von Angst gepackt und er wusste nicht, was er machen sollte. Schließlich begann er zu beten. Ja, sobald er sein Gebet gesprochen hatte, war der Junge verschwunden und sein Pferd setzte sich wieder in Bewegung.