Reiz Miķēlis Brūns gājis par nakti gar Sapatu riju un dzirdējis, ka kaut kas rijā briesmīgi nobraukš. Viņš gājis skatīt un redzējis, ka pie durvim guļ balta govs ar spožiem ragiem. Viņš domājis, ka kāds to govi rijā ievedis, jo stallī bijis daudz mušu. No rīta prasījis Sapatam: vai viņš to govi ievedis? Bet viņš par to nekā nav zinājis. Tā bijusi naudas govs un viņam vajadzējis viņai piedurties, tad tā govs būtu pārvērtusies par zelta naudas čupu.

Einmal musste Miķelis Brūns zur Nachtzeit an der Sapati-Korndarre vorbeigehen. Da hörte er, dass in der Korndarre et- was krachte. Er ging nachsehen und entdeckte eine weiße Kuh mit blanken Hörnern, die vor der Korndarrentür lag. Da dachte er, jemand habe die Kuh in die Korndarre gebracht, weil es in dem Stall zu viele Fliegen gab. Am nächsten Morgen fragte er den Sapati-Bauer, ob er die Kuh in die Korndarre gebracht hätte. Aber der Bauer wusste nichts davon. Es war eine Geldkuh gewesen. — Hätte er sie berührt, so hätte sie sich in einen Goldgeldhaufen verwandelt.