Viens saimnieka dēls dabūjis reiz melno grāmatu un sācis to lasīt. Drīz sākuši nākt pie viņa visādi gari un prasījuši: "Saki, kā mums darīt!" Jauneklis pārbijies un nezinājis, ko iesākt. Gari sākuši mākties viņam virsū un būtu to laikam nožņauguši. Tā nu nākuši arvien jauni gari klāt un to starpā bijis arī viņa nomirušais krusttēvs. Tas sabāris jaunekli, lai otrreiz vairs tādas lietas nedarot, ko nezinot. Viņš izstāstījis arī citiem gariem, ka jauneklis esot tikai pārskatījies. Gari tam noticējuši un aizgājuši projām. Tā nu jauneklis ticis laimīgi no gariem vaļā.

Ein Bauer hatte einmal das Schwarze Buch in die Hände bekommen und begann darin zu lesen. Bald darauf fanden sich verschiedene Geister ein und fragten ihn: "Sag uns, was wir tun sollen!" Der junge Bauer wusste nicht, was er machen sollte — so erschrocken war er. Die Geister bedrängten ihn und hätten ihn wahrscheinlich bald erwürgt. Es kamen immer neue hinzu, und unter ihnen war auch sein verstorbener Pate. Er schimpfte den Jüngling aus: Ein anderes Mal solle er nicht Dinge tun, die er nicht verstehe. Er erklärte den anderen Geistern, dass der Bauer sich nur geirrt habe. Die Geister glaubten ihm und verschwanden. So ist der Jüngling die Geister noch glücklicherweise losgeworden.