Netālu no Sarkanmuižas, Lazdonas draudzē, atrodas tā sauktais Logotas purvs. Vecos laikos Sarkanmuižas Slāpes ezerā dzīvojis milzīgi liels zvērs, ko saukuši par Logotu. Šis nezvērs aprijis un saplosījis visus cilvēkus un lopus, kas tik nākuši ezera tuvumā. Tā kā lielceļš arī nav necik tālu no ezera, tad nezvēram bijis laupījuma diezgan, jo tas pat pa lielceļu braucošos ceļavīrus netaupījis. Apkārtnes ļaudis nezinājuši no bailēm, ko darīt, jo kad ceļinieki ,no zvēra bīdamies, vairs negājuši pa to ceļu, tad tas sācis arvien tālāk no ezera iet medībās. Tādēļ ka nezvērs bijis ļoti liels un stiprs, tad to nevarējuši nekā pārspēt. Te reiz gadījies zaldātu pulkam iet pa to ceļu. Arī tiem ticis stāstīts par neganto Logotu. Divi stipri un dūšīgi zaldāti apņēmušies Logotu nogalināt. Tie negājuši vis pa lielceļu, :bet pavisam no otras puses, jo gribējuši nezvēram slepeni piekļūt. Bet tikko tikuši pie tagadējā Logotu purva, tad nezvērs tos tūliņ pamanījis un tiem uzbrucis. Bet zaldāti to ar sagaidījuši un sākuši cirst ar zobeniem. Bijis gan liels cīniņš, bet pēdīgi tak nezvēru pārspējuši un nogalinājuši: Nogalināto Logotu turpat aprakuši. Tad vēl tur purva nebijis, bet tikai vēlāk, Logotai sapūstot, zemē iegrimusi un tā izcēlies purvs. Tagad jau purvā ir nelieli dīķīši. Kad Logota pavisam sapūšot, tad būšot tajā vietā tik liels ezers, cik liela bijusi Logota. Purvs nosaukts pēc zvēra vārda par Logotas purvu.

Nicht weit von Sarkanmuiža der Gemeinde Lazdona befindet sich der sogenannte Logotas purvs (purvs= Moor, Sumpf ist lett.maskulin). Vor langer Zeit lebte in dem Slāpes ezers von Sarkanmuiža ein riesiges Tier, das Logota genannt wurde. Dieses Ungeheuer verschlang Vieh und Menschen, die sich dem See näherten. Da die Landstraße dicht an dem See vorbeiführte, hatte das Ungeheuer eine große Auswahl an Beute, denn es verschonte auch die Fuhrleute nicht. Die Menschen der Umgebung wussten vor Angst nicht mehr, was sie tun sollten, denn — wenn sie die Landstraße aus Furcht vor dem Ungeheuer mieden, verließ es den See, um sich auf die Jagd zu begeben. Da das Ungeheuer sehr groß und stark war, konnten sie es nicht besiegen. Einmal aber marschierte ein Regiment Soldaten die Landstraße entlang. Man hatte sie bereits von dem Ungeheuer unterrichtet. Zwei sehr mutige und starke Soldaten beschlossen. Logota zu töten. Sie gingen nicht die Landstraße entlang, sondern näherten sich von der anderen Seite, um das Ungeheuer zu überrumpeln. Aber sobald sie das heutige Logota-Moor erreicht hatten, bemerkte das Ungeheuer sie und griff sie an. Doch die Soldaten erwarteten es und schlugen mit ihren Schwertern zu. Es entbrannte ein heftiger Kampf, aber schließlich gelang es ihnen, das Ungeheuer zu töten. Sie begruben den getöteten Logota an der Stelle, wo er gefallen war. Damals gab es dort kein Moor. Erst als Logota verweste, sank die Erde etwas ein. Ein Moor entstand. Schon jetzt gibt es in dem Moor kleine Teiche. Wenn Logota völlig verwest sein wird, wird an der Stelle ein so großer See entstehen, wie Logota war. Das Moor ist nach dem Ungeheuer "Logotas purvs" benannt.