Tilbake

Uten tittel

NORSK ORIGINAL

De var i Vats paa ein gard der kom nokre finnar, laag der nokre jamdøger. Dei kunde lite meir enn supe og setja ned att, dei folki, og de visste mannen. De var mor og dotter. Ein gong mori var burte, vilde han faa den vesle til trolle. "Du kann vel enkort gjera du mæ?" sa mannen. Nei, ho kunde kje. "Jau, e ser du kann. Du kann nok." "Ja, vil du finne to kniva, so ska e gjera noko." Ho mjølka ei full ringje or knivane. Daa slutta ho. "Du faar mjaalke mair," sa mannen. "Nai, ho staar dæ kje kua," sa gj. "Ja, du maa mj. mair." Daa kom der blod. Og der døydde ei kyr for ein mann. "Du fær gjera mair." "Ja, du fær komma mæ noko haar daa," sa ho. So tok ho til elte og sputte og laga ei kule. Daa kom mor hennar, og ho var ill paa honom. So segjer gamla til mannen: "Du ska leta ti ai kjyr aa lata kula gaa i," sa gamla. Nei, han sette upp. "Jau, du fær leta ai kjyr. Hell e let a gaa i hunden," sa ho, og di-med hoppa hunden høgt og stupa daud. Men han hadde fyrr vilja mist beste kyri si enn hunden.
Informasjonom sagnet og kilden