Pērkons, gaisā stāvēdams, smeļot no jūŗām, ezeriem, upēm ūdeni, un tad laižot par lietu atkal zemē. Bet tāpēc, ka smēliens ir smags, liels — izceļoties briesmīgais rībiens. Pērkons pats retam speŗot, bet vairāk viņa nerīša dēls, lai gan tēvam nemaz tas nepatīkot, ka šis tā spārdoties. Bet ja pats Pērkons kādreiz vajadzīgā vietā iespeŗot, tad tur esot atrodama bulta jeb lode. Ar šo bulti varot dažas slimības dziedināt.

Pērkons, der sich in der Luft aufhalte, habe die Gewohnheit, aus Meeren, Seen und Flüssen Wasser zu schöpfen, das er dann wieder als Regen auf die Erde hinabfallen lasse. Das Grollen entstehe beim Wasserschöpfen. Der Pērkons selbst schlage nur selten ein, meistens tue das sein ungebärdiger Sohn, obwohl es dem Vater gar nicht recht sei. Wenn der Pērkons jedoch selbst hie und da einschlage, dann könne man an der Stelle entweder einen Pfeil oder eine Kugel finden. Mit diesem Pfeil könne man verschiedene Krankheiten heilen.