Atpakaļ
Citēšana
Īsā atsauce
Latviešu pasakas un teikas, 13. sējums, ID 131001013. sast. Pēteris Šmits. 1925–1937. Pieejams: https://dhc.lu.lv/teikas/teksti/131001013/
Paplašinātā atsauce
Latviešu pasakas un teikas, 13. sējums, sast. Pēteris Šmits. 1925–1937. ID 131001013. Mājas-kungs. Teicējs: Balode, Līze. Pierakstītājs: Skujiņš, Hugo (Andrs Ziemelis). Pierakstīšanas vieta: Aumeisteri. Pieejams: https://dhc.lu.lv/teikas/teksti/131001013/
Mājas-kungs
Der Haus-Herr
LATVISKI
Zvārtaviešos (Zvārtavas pagastā, Valkas apriņķī) dzīvāš saimnieks igaunis, jau labi vecs vecis, un šis klētīnā mieloš Zemes dievu. Ka nu vecis visu mājas būšanu atdevis savam dēlam, ta tas vai(r)s nepesteļojies un sacīš tēvam, ka šis plēsīšot to veco klētīnu no, kurā vecis Zemes dievu mieloš. Vecis nekā nesacīš dēlam, tik lei jau plēšot, ka gribot.
Nu jaunais saimnieks vēlēš kalpam, lei plēšot klētīnu no. Bet kalps negāš un sacīš, lei vecis pats papriekšu nosviežot no jumta trīs vīkšus salmu, ta šis plēsīšot. Bet vecis negāš un sacīš kalpam: "Pēter, dēls, svied vie saimus no jumta no!"
Kalps negāš. Nu vecis manīš, ka tā kā tā kalps pirmais neķersies klā, kamē šis pats nebūs trīs vīkšus salmu nometis un tā gāš ar pats un nosviedis no jumta trīs vīkšus un sacīš kalpam: "Nu, ei vie, dēls, nu tev ne tirsā, ne kalvā (galvā) nekas netiks."
Nu kalps gāš ar un noplēsis klētīnu. Jā kalps būtu pirmais ķēries klā, ta gatavs ar būtu.
DEUTSCH
In der Gemeinde Zvārtava Kr. Valka lebte ein Bauer, ein Este, der schon ziemlich alt war. In seiner Klete (Vorratshaus) bewirtete er den Erdgott. Nachdem der Vater den Hof seinem Sohn übergeben hatte, erklärte der Sohn, dass er einen solchen Unsinn nicht fortsetzen wolle und, dass er die alte Klete, in der sein Vater den Erdgott bewirtet hatte, abreißen werde. Der junge Bauer befahl seinem Knecht, die Klete niederzureißen. Aber der Knecht weigerte sich und sagte, der alte Bauer solle zuerst drei Bündel Stroh vom Dach herunterwerfen, dann wolle er an die Arbeit gehen. Der Alte tat es jedoch nicht und sagte: "Peter, mein Sohn, reiß nur das Stroh vom Dach ab!"
Aber der Knecht tat es nicht. Da merkte der Alte, dass der Knecht mit dem Abrreißen nicht beginnen würde, ehe er nicht die drei Bündel Stroh vom Dach heruntergeworfen haben würde. Also kletterte er aufs Dach und riss drei Bündel Stroh ab. Dann sprach er zu dem Knecht: "Nun kannst du ruhig anfangen, mein Sohn, jetzt wird weder deinem Hintern noch deinem Kopf etwas geschehen. Der Knecht riss die Klete nieder. Wäre er als erste an die Arbeit gegangen, dann wäre er schon tot.