Pašā Smiltenē, netālu no tagadējās draudzes skolas bīš Upuru akminc un pie tā veci cilvēki nesuši ziedus. Bet vecais draudzes skolotāš Damberķis noskatīš, ka vairāki veci cilvēki nāk pie akmina un noliek pa grašam. Šis nu to izstāstīš mācītājam Kundzīnam. Nu Kundzīc licis akminu ierakt dziļi zemē. Es jau ar to vietu zinu un tagad tur aug kļavas virsū, kur toreiz to akminu ieraka.

In Smiltene — nicht weit entfernt von der jetzigen Gemeindeschule — befand sich ein Opferstein, an den legten alte Leute ihre Opfergaben nieder. Der alte Lehrer der Gemeindeschule, Damberķis, beobachtete, wie mehrere alte Leute an den Stein kamen und dort einen Groschen hinlegten. Er erzählte davon Pfarrer Kundzīns. Der Pfarrer ließ den Stein tief in die Erde vergraben. Mir ist die Stelle auch bekannt; jetzt wachsen Ahornbäume an der Stelle, wo damals der Stein vergraben wurde.