Reiz es redzēju pūķi. Tas jau ir ilgi, ilgi atpakaļ. Toreiz es biju maza meitene un gāju ganos. Ganīju lopus pie Zvāgara (māja Smiltenē) mazā mārciņa. Bija jau krietni uz vakara pusi, saule taisījās noiet. Pūķis laidās pa gaisu, locīdamies kā čūska. Viņš bija gaŗš un izskatījās kā zils, kā sarkans, dažreiz atkal, kā vaŗavīksne un kā spīdīga zvaigzne. Veci cilvēki stāstīja, ka tas pūķis bijis no Pubuļa (pusmuiža Aumeisteŗu pagastā).

Ich habe einmal einen Drachen gesehen. Es ist schon lange, lange her. Damals, war ich ein kleines Mädchen und hütete Vieh. Ich hütete meine Herde in der Nähe des kleinen Teiches des Zvāgars-Hofes (Gemeinde Smiltene). Es ging schon auf den Abend zu. Die Sonne würde bald untergehen. Der Drache flog in der Luft, wobei er sich wie eine Schlange wand. Er war lang und schillerte bald rot, bald blau, bald wie ein Regenbogen oder wie ein strahlender Stern. Alte Leute sagten, der Drache sei aus dem Pubuļi-Vorwerk (in Aumeisteri).