Vienam saimniekam bijis pūķis, kas sviestu nesis. Saimnieks pagrabā ienesis tukšu sviesta spainīti un drīz vien to iznesis gluži pilnu ar sviestu. Reiz mājā dzīvojošais kalps nolūrējis pūķa gaitas. No kaņepēm izvēlies tāds savāds gaiši pelēks dunčkuls, tā kā zvērs, bet kāju nav bijis, tā kā čūska, bet ar ne tāds, jo bijis iegarens, krietni resns m laikam spalvains. Pazibējis vien priekš acim un pa pagraba lodziņu iekšā! Uzsēdies uz sviesta spainīša un pļurkš! — piedirsis spainīti ar sviestu pāri pusē.

Ein Bauer hatte einen Drachen, der Butter herbeischaffte. Der Bauer brachte ein leeres Butterfaß in den Keller. Als er es bald darauf wieder holte, war es mit Butter gefüllt. Einmal beobachtete ein Knecht des Hofes die Tätigkeit des Drachen. Er sah, dass aus dem Hanffeld etwas Sonderbares, Hellgraues herausgerollt kam, das wie ein Tier aussah, das jedoch keine Beine hatte und eher einer Schlange ähnelte, aber auch nicht ganz, da es länglich, recht dick und wahrscheinlich behaart war. Blitzschnell verschwand es durch das Fensterchen in den Keller und — plurr — schiss er das Fäßchen halbvoll.