Dzīvājis viens saimnieks, kas turējis pūķi mājā. Tas saimnieks bijis bagāts un viņam nekā netrūcis, bet laimīgs viņš tomēr nejuties. Tādēļ arī viņa dēli dikti baidījušies no pūķa. Mirstot tēvam nu bijis pūķis jāatstāj kādam citam, bet neviens dēls negribējis pieņemt pūķi. Tēvs nu dikti ilgi mocījies, kamēr nomiris. Arī zārkā viņam nebijis miera, jo viņš tur vēl grozījies no vienas puses uz otru pusi. Kad veduši zārku uz kapsētu, tad divi zirgi bijuši nobraukti putās, kamēr smagro zārku aizvilkuši līdz kapsētai.

Es lebte einmal ein Bauer, der einen Drachen hielt. Der Bauer war reich und es fehlte ihm an nichts, aber glücklich fühlte er sich dennoch nicht. Deshalb hatten seine Söhne große Angst vor dem Drachen. Beim Sterben musste der Vater den Drachen einem anderen überlassen, aber keiner seiner Söhne wollte ihn haben. Da musste der Vater sich sehr lange quälen, ehe er sterben konnte. Auch in dem Sarg fand er noch keine Ruhe, sondern drehte sich von der einen Seite auf die andere. Als nun der Sarg zum Friedhof gebracht wurde, konnten zwei Pferde ihn kaum ziehen, so schwer war er.