Atpakaļ
Citēšana
Īsā atsauce
Latviešu pasakas un teikas, 14. sējums, ID 140203010. sast. Pēteris Šmits. 1925–1937. Pieejams: https://dhc.lu.lv/teikas/teksti/140203010/
Paplašinātā atsauce
Latviešu pasakas un teikas, 14. sējums, sast. Pēteris Šmits. 1925–1937. ID 140203010. Dvēsele iziet no cilvēka maza dzīvnieka veidā. Teicējs: Helmane, M. Pierakstītājs: Andriņš, J. Pierakstīšanas vieta: Taurkalne. Pieejams: https://dhc.lu.lv/teikas/teksti/140203010/
Dvēsele iziet no cilvēka maza dzīvnieka veidā
Die Seele verlässt den Menschen in der Gestalt eines kleinen Tieres
LATVISKI
Daugavas pakrastē pie Ģersikas pilskalna atrodas liels ozols cieši savijies ar liepu. Reiz tur dzīvojuši viens puisis un meita, kas viens otru mīlējuši. Reiz viņi abi stāvējuši uz stāvā Daugavas krasta, nokrituši lejā un nositušies. Tai vietā nu izauguši minētie koki, ozols un liepa.
DEUTSCH
Am Jersika-Schlossberg an der Daugava (Düna) befindet sich eine hohe Eiche, deren Zweige mit den Zweigen einer Linde ganz verflochten sind. Dort haben einmal ein Bursche und ein Mädchen gelebt, die einander sehr lieb hatten. Einmal sind sie von dem steilen Düna-Ufer herunter gefallen und haben sich erschlagen. An jener Stelle sind die beiden Bäume, die Eiche und die Linde (die Eiche –, lettisch ozols ist männlich, Sinnbild des Mannes, Linde — Sinnbild einer jungen Frau) gewachsen.