Divpadsmit verstes no Valkas atrodas Zīles krogs un Zīles sils. Viens cilvēks braucis no kroga uz Valku, un iebraucis Zīles silā. Pretim uz ceļa nostājies gluži kails vīrietis un prasījis, lai atvedot no Valkas gaŗu kreklu. Braucējs nobijies un ātri aizbraucis. Ticis Valkā, tūliņ dīvaino joku izstāstījis citiem. Sataisījušies vairāk cilvēku un braukuši atpakaļ. Kā tad! Nelabais atkal uz ceļa un prasa krekla. Bet kur ta nu ņemt, ka nav? Plikais rādījis ceļmalā uz vienu vietu un teicis, lai to vietu nosvētot. Citreiz tie paši cilvēki atbraukuši ar mācītāju. Viņi norādīto vietu atrakuši un atraduši cilvēku kaulus. Mācītājs kaulus nosvētījis, un no tā laika dīvainais cilvēks nav vairs rādījies. Tas esot bijis kāds ceļnieks, laupītāju nosists un bez svētības aprakts.

Zwölf Werst von Valka entfernt befinden sich der Zīle-Kurg und der Zīle-Wald. Ein Mann, der vom Zīle-Krug nach Valka fahren wollte, musste durch den Zīle-Wald fahren. Da vertrat ihm ein ganz nackter Mann den Weg und bat ihn, ihm aus Valka ein langes Hemd mitzubringen. Der Fahrer erschrak und fuhr schnell davon. In Valka angekommen, erzählte er anderen, was er Sonderbares erlebt hatte. Da machten sich mehrere Männer auf den Weg: Ja, im Wald trat ihnen derselbe Mann entgegen und verlangte ein Hemd. Aber woher sollten sie es nehmen. Der Nackte wies ihnen eine Stelle am Straßenrand und bat sie, die Stelle zu weihen. Daraufhin fuhren die Männer zum Pfarrer. Sie brachten den Pfarrer zu der Stelle, an der sie beim Graben Menschengebeine fanden. Der Pfarrer weihte sie, und seit der Zeit hat sich der sonderbare Mann nicht mehr gezeigt. Er soll ein Reisender gewesen sein, dem Räuber erschlagen und ohne Segen begraben hatten.