Agrāk bijis vecs krogs, kuŗā neviens nevarējis dzīvāt. Krogā pa naktim nebijis miera. Katru nakti pa durvim ienākuši četri sveši vīri, aizgājuši līdz vācu galam un tur pazuduši. Reiz sataisījušies divi pārdrošinieki un novaktējuši staigātājus. Kad staigātāji ienākuši pa durvim, vaktētāji tiem līdz. Tiklīdz staigātāji nonākuši līdz vācu galam, ka uzreiz pazuduši, kā caur grīdu izgāzušies. Vaktētāji redzēto pastāstījuši mācītājam. Mācītājs licis grīdu uzlauzt. Zem grīdas atraduši četru cilvēku kaulus. Kad kaulus kapsētā aprakuši, tad staigātāji vairs krogā netikuši manīti.

Es gab einmal ein altes Wirtshaus, in dem niemand leben konnte. Nachts fand man dort keine Ruhe. Jede Nacht betraten vier fremde Männer das Wirtshaus, begaben sich zu den deutschen Stuben und verschwanden dort. Einmal kamen zwei sehr mutige Burschen und erwarteten die vier Fremden. Als die Fremden das Wirtshaus betraten und sich in die Richtung der deutschen Stuben begaben, folgten ihnen die mutigen Burschen. Plötzlich aber waren die Fremden verschwunden-als hätte der Fußboden sie geschluckt. Die Burschen erzählten dem Pfarrer, was sie gesehen hatten. Der Pfarrer befahl die Bretter des Fußbodens aufzubrechen. Unter dem Fußboden fand man die Gebeine von vier Menschen. Nachdem die Gebeine auf dem Friedhof begraben waren, hat man die Fremden in dem Wirtshaus nicht mehr gesehen.