Par Liepīnas silīnu (Smiltenes pagastā) jau no laika gala stāsta, ka tur rādoties ēni. Reiz vienc vīrs pa pašu pusnakti gāš gar Liepīnas dziedamo kambari (saiešanas nams Smiltenes pagasta Liepiņu mājā). Uzreiz vīrs pamanīš, ka no Liepīnas silīna izskrien plika mātīte ar vaļā matiem un drāžas vīram virsū. Šis nu sācis bēgt, cik vie mācēš. Labu gabalīnu ēnc šim dzinies no pakaļas. Vīrs aizskrēš labu gabalu un pēdīgi nokritis Antužas (māja Smiltenes pagastā) sētstarpa galā zemē un vais nevarēš paskriet. Nu jau ēnc ar bīš pazudis un vais nedzinies pakaļā.

Es wird erzählt, dass in dem Liepiņi-Wäldchen (Gemeinde Smiltene) schon immer gespukt habe. Einmal ging ein Mann um Mitternacht an der Gesangstube des Liepiņi-Hofes vorbei (Versammlungshaus auf dem Liepiņi-Hof in Smiltene). Plötzlich erblickte der Mann ein nacktes Weib mit gelöstem Haar, das aus dem Liepiņi-Wäldchen hervorsprang und auf ihn zurannte. Da floh er, so schnell er nur konnte. Eine ganze Weile wurde er noch von dem Schatten (Gespenst) verfolgt. Der Mann rannte so lange er nur konnte, schließlich fiel er am Zaun des Antužas-Bauernhofes hin, da er völlig außer Atem war. Inzwischen war der Schatten schon verschwunden und verfolgte ihn nicht mehr.