Atpakaļ
Citēšana
Īsā atsauce
Latviešu pasakas un teikas, 14. sējums, ID 140301067. sast. Pēteris Šmits. 1925–1937. Pieejams: https://dhc.lu.lv/teikas/teksti/140301067/
Paplašinātā atsauce
Latviešu pasakas un teikas, 14. sējums, sast. Pēteris Šmits. 1925–1937. ID 140301067. Ēni māžojas. Pierakstītājs: Poriete, E. Pierakstīšanas vieta: Lubāna. Pierakstīšanas gads: 1926. Pieejams: https://dhc.lu.lv/teikas/teksti/140301067/
Ēni māžojas
Die Schatten spuken
LATVISKI
Netālu no Lubānas atrodas liels mežs, ko sauc par Kalpu silu. Priekš kādiem 100 gadiem, tagadējais Kalpu sils izdedzis. Lubānas lielskungs dzinis ļaudis mežu sēt. Darbs bijis grūts, atpūtas maz un vagārs ļoti bargs. Daudzi cilvēki saslimuši, daži pat miruši no pārliecīgi gŗūtā darba un vagāra un kunga smagām nūjām. Pēc beigtā darba ļaudis jauno mežu nosaukuši par Kalpu silu. Pusdienas laikā tur nevarot iet ogot, jo ogotājus baidot spoki.
DEUTSCH
Nicht weit von Lubāna befindet sich ein großer Wald, den man Kalpu sils (den Knechtswald) nennt. Vor etwa hundert Jahren war der heutige Knechtwald ausgebrannt. Der Großherr von Lubāna hatte die Leute ausgeschickt, f Wald zu säen. Die Arbeit war schwer, die Erholung wurde den Leuten kaum gegönnt, der Vogt war sehr hart. Viele von den Männern wurden krank, viele starben von zu schwerer Arbeit und unter den Stockschlägen des Großherrn und des Vogtes. Als die Arbeit beendet war, benannten die Leute das neue Waldstück den Knechtwald. Um die Mittagszeit dürfe man dort nicht Beeren sammeln, denn Gespenster pflegen dort die Sammler zu ängstigen.