Tāšu pagasta Rindaugas mājas saimnieks Kārlis Stāmers braucis no pilsētas mājā. Netālu no viņa mājām bijusi liela liepa. Viņš braucis gar liepu un zinājis, ka nu būšot tūliņ mājā. Tikko bijis pabraucis gar liepu, viņš nezinājis vairs, kur braukt. Braucis, braucis, un atkal atbraucis pie tās pašas liepas. Viņš sapratis, ka nu nav labi. Sācis lūgt Dievu. Tikko bijis sācis lūgt, viņš redzējis, ka pa ceļu kāds aizritinās. Nu viņš atjēdzies, kur esot, un tā laimīgi pārbraucis mājā.

Kārlis Stāmers, der Bauer des Rindaugas-Hofes der Tāši-Gemeinde, fuhr von der Stadt nach Hause, nicht weit von seinem Hof stand ein großer Lindenbaum. Als er an der Linde angelangt war, wusste er, dass er nun so gut wie zu Hause war. Aber sobald er an der Linde vorbeigefahren war, wusste er nicht mehr, in welche Richtung er zu fahren hatte. Er fuhr und fuhr, und war nach kurzer Zeit wieder an der Linde angekommen. Jetzt begriff er, dass es nicht mehr geheuer war. Da, begann er zu beten. Nachdem er sein Gebet gesprochen hatte, sah er, dass etwas auf der Straße davon rollte. Jetzt wusste er wieder, wo er war, und kam glücklich zu Hause an