Vienās mājās puiši pamanījuši, ka meita vienmēr jērus pārdod. Brīnījušies: "Kur tu vari ņemt?" Bet reiz klusiņām ielīduši klētī un atraduši meitas pūrā pilnīgu vilka uzvalku ar asti, purnu, ausim, kājām — visu visu itin smuki. Labi. Otrā svētdienā meita atkal izlīdusi no klēts un aizvilkusies uz mežu. Puiši slēpdamies gājuši pakaļ un nu redzējuši, ka šī noģērbjas plika, izlien caur sakārni un aizskrien par vilkaci. Puiši zobodamies pārnesuši drānas mājā, bet meita vairs nepārnākusi.

Die Burschen eines Bauernhofes bemerkten, dass eine Magd oft Lämmer verkaufte. Sie wunderten sich und fragten: "Woher hast du sie?” Eines Tages schlichen sie heimlich ins Vorratshaus und fanden in der Truhe der Magd eine vollständige Wolfskleidung mit Schwanz, Schnauze, Ohren, Beinen — alles. Soweit, so gut. Am nächsten Sonntag verließ die Magd das Vorratshaus und eilte in den Wald. Die Burschen schlichen ihr heimlich nach. Sie sahen, dass sie sich nackt auszog, unter eine Wurzel hindurchkroch und dann als Werwölfin davonlief. Die Burschen brachten deren Kleider nach Hause, aber die Magd kehrte nie wieder heim.