Kur tagad atrodas pilskalns, tur agrāk bijusi senā latviešu pils, bet tā nogrimusi un tagad tur ir pilskalns. Viens strādnieks gājis tur vienmēr gaŗām uz darbu. Te vienu vakaru no pilskalna iznācis kāds cilvēks, vedis to iekšā un šis ar iegājis. Kā visa tur nebijis! Gan ēdieni, gan dzērieni! Viņam ļoti stingri noteikuši nevienam par šo nestāstīt, bet visvairāk piekodinājuši nekā neņemt un nenest projām. Šis arī apsolījies visu to darīt, tā kā pavēlot. Tā viņš katru vakaru ticis ievests iekšā, tur viņš paēdis un padzēris un tad gājis uz māju. Sieva redzējusi, ka vīrs nāk arvien vēlu mājā, kamēr agrāk nācis agri, viņa prasījusi, kur šis paliekot. Vīrs gan negribējis stāstīt, bet sieva nelikusi mieru, līdz beidzot arī izstāstījis. Sieva neticējusi un teikusi, lai atnesot kaut ko no turienes. Vīrs teicis, ka nedrīkstot nest, jo tad viņam klāšoties slikti, bet sieva apgalvojusi, ka nekas nebūšot. Tā otrā vakarā atkal viņš ticis ievests tur iekšā. Nu vīrs paņēmis paslepšus, neredzot, dakšiņu un aiznesis mājā, ko parādīt sievai. Tagad sieva gan ticējusi, bet kad nākošā vakarā vīrs gājis kalnam gaŗām, no kalna iznākuši vairāki vīri un strādnieku nodūruši ar dakšiņām. Otrā rītā strādnieku atraduši beigtu, ar dakšiņām nobadītu, pie kalna guļot.

Lubāna, 1. Dort, wo sich heute der Burgberg erhebt, stand früher eine altlettische Burg. Aber sie ist versunken und nur der Burgberg ist übrig geblieben. Ein Mann musste dort immer vorbeigehen, wenn er sich zur Arbeit begab. Eines Abends aber trat aus dem Burgberg ein Mann hervor und führte ihn hinein. Was gab es dort nicht alles! Speisen und Getränke! Er wurde streng ermahnt, niemandem davon zu erzählen und ja nichts mitzunehmen. So wurde er jeden Abend in den Berg geführt und hat sich dort satt gegessen und getrunken. Dann ging er nach Hause. Die Frau merkte, dass ihr Mann jetzt immer spät nach Hause kam; dagegen war er vor noch nicht langer Zeit viel früher heimgekommen. Sie fragte ihn, wo er sich denn aufhielte. Der Mann wollte es nicht erzählen, aber als die Frau ihm keine Ruhe gab, erzählte er es doch. Die Frau wollte es ihm nicht glauben und sagte, er solle etwas mitbringen. Der Mann entgegnete, er dürfe nichts mitnehmen, andernfalls könne es ihm schlecht ergehen, aber die Frau behauptete, es würde ihm schon nichts geschehen. Am nächsten Abend wurde er wieder in den Berg geführt. Heimlich nahm er eine Gabel an sich, brachte sie nach Hause und zeigte sie seiner Frau. Jetzt glaubte die Frau ihm; aber als der Mann am nächsten Abend wieder am Berg vorbeiging, kamen aus dem Berg mehrere Männer hervor und erstachen ihn mit Tischgabeln. Am nächsten Morgen fand man ihn tot, mit Gabeln erstochen, am Fuße des Berges liegen.