Bargā laikā Pētendorfas īpašnieks fon Kornics braucis no Balgales uz Pētendorfas muižu. Mežā krituši daudz koki, ka braukt nemaz nav bijis iespējams. Fon Kornics licis kučierim pieturēt zirgus zem kāda liela koka. Satrakotie zirgi nevarējuši uz reizi apstāties un pagājuši vēl drusku uz priekšu. Tanī pašā acumirklī zibens iespēris šai kokā un tas nokritis 1īdz ratu pakaļējiem riteņiem, gandrīz tos ķerdams. Fon Kornics bijis ļoti uztraukts. Viņš solījis no sagāztajiem kokiem uzcelt baznīcu, ja tikai tiktu vēl vesels mājās. Ļoti daudz koki gāzušies, bet viņa pajūgu neviens nav ķēris, tā kā viņš laimīgi nonācis savā muižā. Fon Kornics arī solījumu turējis un no sagāztajiem kokiem licis uzcelt pirmo Pētendorfas baznīcu. Viņa bijusi ļoti maziņa. Vēlāk tā pārbūvēta un nosaukta par Pētendorfas-Balgales baznīcu. Tagad šo baznīcu sauc par Balgales baznīcu.

Pētendorfa. Einmal führ von Kornitz, der Besitzer von Petendorf, bei Gewitter von Balgale zum Gut Petendorf. Im Wald brachen so viele Bäume ab, dass es nicht möglich war, den Weg fortzusetzen. Da ließ Herr von Kornitz den Kutscher unter einem sehr dicken Baum anhalten. Die erregten Pferde ließen sich nicht sogleich anhalten, sondern kamen erst etwas weiter zum Stehen. In demselben Augenblick schlug der Blitz in den großen Baum ein. Der Baum fiel und streifte beinahe die Hinterräder der Kutsche. Von Kornitz war sehr aufgeregt und gelobte, von den abgebrochenen Bäumen eine Kirche errichten zu lassen, wenn er nur mit heiler Haut heimkommen würde. Es fielen noch viele Bäume, aber keiner von ihnen beschädigte seine Kutsche, sodass er glücklich seinen Gutshof erreichte. Von Kornitz hielt, was er gelobt hatte, und ließ aus den gefallenen Bäumen die erste Kirche von Petendorf errichten. Sie war sehr klein. Später wurde sie umgebaut und hieß die Kirche von Petendorf-Balgale. Jetzt wird sie nur noch die Kirche von Balgale genannt.