Saukas pagastā ir kāds liels ezers, Saukas ezers, un tam blakus turpat otrs daudz mazāks, kuŗš tiek saukts par Kausiņu. Agrāk tur ezeru neesot bijis, bet gan stāvējušas lielas mājas. Kādu dienu divas meitas pagalmā velējušās. Dēbess bijusi apmākusies. Viņas dziedājušas dziesmiņu, lai lietus ietu prom un spīdētu atkal saulīte. Te uzreiz sācis stipri līt un sacēlies liels vējš. Tas sabēris abas meitas un vēl ūdens mucu un aiznesis pa gaisu. Tajā vietā, kur nokritusi muca un izlijis ūdens, izcēlies lielais Saukas ezers. Tai vietā, kur nokritis smeļamais kausiņš, izcēlies mazāks ezers un to sauc par Kausiņu.

In Sauka befindet sich ein großer See, der sogenannte Saukas ezers. Ganz in seiner Nähe gibt es noch einen viel kleineren See, den sogenannten Kausiņš (=kleine Schöpfkelle). Früher hat es dort keine Seen, sondern Bauernhöfe gegeben. Eines Tages waren zwei Mägde auf dem Hof beim Wäschebleueln. Der Himmel war bewölkt. Sie sangen ein Liedchen: der Regen möge sich verziehen, die Sonne wieder scheinen. Plötzlich begann es heftig zu regnen, ein Starker Wind erhob sich. Der Wind ergriff die beiden Mägde, dazu noch den Wasserbottich und trug sie durch die Luft davon. An der Stelle, wo der Wasserbottich hinabfiel, ist der große Saukasee entstanden. An der Stelle, wo die Schöpfkelle hinabfiel, ist der viel kleinere Kausinsee entstanden.