Zviedru - krievu kaŗa laikā kāds virsnieks bijis gŗūti ievainots. Viņš izbraukājis ap dažādiem ārstiem, bet nevarējis izveseļoties. Beidzot tas griezies pie kādas vecenītes pēc padoma. Vecenīte teikusi, ka cita šī nevarot darīt, tik tādu padomu varot dot, lai uzmeklējot tādu avotiņu, kas atrodoties ceļa malā un pie kādas kapsētas. Tad lai nomazgājoties un vecās drēbes atstājot turpat pie avotiņa. Virsnieks paklausījis un meklējis pēc tāda avotiņa. Beidzot tas atradis tagadējo Dzīvības avotiņu. Tad viņš tā izdarījis, kā vecenīte mācījusi: nomazgājies un vecās drēbes atstājis turpat pie avotiņa. Nu virsnieks palicis pilnīgi vesels. No tā laika slimnieki sarkuši apmeklēt šo avotiņu, un viņš palicis par plaši pazīstamo Dzīvības avotiņu.

Im schwedisch-russischen Krieg war ein Offizier schwer verwundet. Er suchte viele Ärzte auf, aber keiner konnte ihn heilen. Schließlich wandte er sich an eine alte Frau und bat sie um Rat. Die Alte sagte, sie könne ihm keinen anderen Rat geben als den, dass er eine Quelle aufsuchen müsse, die sich am Straßenrand und in der Nähe eines Friedhofs befinde. Er solle in der Quelle baden und seine Kleider neben ihr liegen lassen. Der Offizier befolgte ihren Rat und machte sich auf den Weg, eine solche Quelle zu suchen. Schließlich fand er den heutigen Dzīvības avotiņš (Lebensquelle) (avots, dim. avotiņš Quelle ist lett. maskulin). Dann führte er alles so aus, wie die Alte es ihm gesagt hatte: er badete und ließ die alten Kleider neben der Quelle liegen. Der Offizier war vollkommen geheilt. Von da ab suchten viele Kranke die Quelle auf, welche als die heutige Lebensquelle weit bekannt wurde.