Reiz es pati gāju uz Plaukta silu (Bilskas pagastā) sēņot un ta mani ar vadāja. Es nu gāju gāju un iznāču Kaupa norās (Bilskas pagastā), bet kā nu gāju apakaļis silā, tā sāka vadāt un vadāja uz riņķi vie un ārā ar vai(r)s netiku. Un nu es biju tā vella pā(r)ņemta, ka vai(r)s nezināju, ko lai iesāk. Bet ka nu pēdīgi noskaitīju tēva reizi un aizmetu trīs krustīnus priekšā, ta uzreizi atjēdžos, kur nu ešu un kā gāju, tā ar uzreizi tiku uz ceļa un izgāju no sila.

Einmal bin ich in den Plaukt-Wald (Gemeinde Bilska) gegangen, um Pilze zu sammeln, und bin auch irregeführt worden. Zuerst kam ich in die Schulung von Kaupi, aber sobald ich den Wald betreten hatte, verirrte ich mich, ging im Kreis herum und fand nicht mehr den Weg, der mich aus dem Wald geführt hätte. Ich war so geblendet, dass ich wahrhaftig nicht mehr wusste, was ich anfangen sollte. Schließlich bekreuzigte ich mich und betete das Vaterunser. Gleich danach wusste ich wieder, wo ich mich befand und kam glücklich aus dem Wald heraus.