Viens vīrs, labu dūšu uzpravījis, braucis ap pusnakti uz mājām. Te ieraudzījis ceļa malā uguni. Apturējis zirgu, paņēmis no ugunskura oglīti, uzlicis uz pīpi, aiztaisījis vāku, sēdies ratos un laidis uz mājām. Rītā, gribēdams uzsmēķēt, aiztaisījis vāku un atradis dukātu zem vāka. Gājis raudzīt vakarējā ugunskura vietu, bet neatradis nekā.

Ein Mann, der sich einen ordentlichen Rausch angetrunken hatte, fuhr gegen Mitternacht nach Hause. Am Wegrand erblickte er ein kleines Lagerfeuer. Da hielt er sein Pferd an, nahm eine Kohle aus dem Feuer, tat sie in seine Pfeife, klappte den Deckel zu und fuhr nach Hause. Am anderen Morgen fand er unter dem Pfeifendeckel einen Dukaten. Nun machte er sich gleich auf den Weg, nach der gestrigen Stelle, an der das Feuer gebrannt hatte, zu suchen, aber er fand nichts.