Starp lielajiem un mazajiem Kangariem, pie Lubānas lielceļa (42 verstis no Rīgas, netālu no Ķoderes kroga) pa labai rokai atronas iegarens uzkalniņš, kas tīri pēc gultas izskatās. Šo uzkalniņu vecos laikos milzis jeb lielais vīrs turējis par guļas vietu. Guļas kājgalā vārījis brokastā arvienu putru! Bet vienreiz putra drusku izlijusi vīram, kādēļ tai vietā izbrukums kalniņam iegadījies. Jā, un cik savādi lielais milzis savu putru vārījis, par to gan jāpasmejoties, gan jāpabrīnoties: viņš, līdz ko agrumā piecēlies, tūliņ ar saliektiem īkšķiem izburzījis acis un tad devies lieliem soļiem uz Rīgu pēc sāls. Ne cik ilgi tā bijusi mājā un nu skrējis uz Lubānas ezeru ūdenim pakaļ. Tas viņam secies tik ātri, ka nebijis ko apskatīties un brokasta laikā katrreiz putra bijusi gatava. Vēlāk milzis devies uz Suntažiem, kur aiz muižas nolicies diendusā. Arī te vēl vieta redzama, kā toreiz gulējis. Pēc diendusas gājis tālāk un turpat mežā saticis malkas cirtēju. Šo iebāzis sava cimda īkšķī un aiznesis uz Kurzemi vecākiem rādīt, teikdams: «Rau, māt, kādu kukaini es atradu: tas grauž mežā kokus.» Bet māte atteikusi: «Nē, dēls, tas nav kukainis; tas tāds pats cilvēks kā mēs, kauču nu gan labu tiesu mazāks.»

Zwischen den Kleinen und den Großen Kangari (Kangari-Hügelkette) (42 Werst von Riga entfernt, nicht weit vom Ķodere-Krug) befindet sich neben der Landstraße nach Lubāna ein länglicher Hügel, der fast wie ein Bett aussieht. Vor langer Zeit soll ein Riese diesen Hügel als Bett benutzt haben. Am Fußende seines Lagers pflegte er Grütze zu kochen. Einmal hat er jedoch ein wenig davon verschüttet, wodurch der Hügel an jener Stelle abgebröckelt ist. Über die Art des Riesen, Grütze zu kochen, muss man sich wundern und kann nur lachen: Als er sich früh morgens erhob, rieb er mit den Daumen seine Augen aus und eilte dann mit großen Schritten nach Riga, um Salz zu holen. Nach kurzer Zeit hatte er es herbeigeschafft; nun rannte er zum Lubāns-See, um Wasser zu holen. Das alles ging sehr schnell, und ehe man sich versah, war sein Frühstück fertig. Danach begab der Riese sich nach Suntaži, wo er hinter dem Gutshof sein Mittagsschläfchen hielt. Die Stelle, wo er damals gelegen hat, kann man heute noch sehen. Nach dem Schläfchen setzte er seinen Weg fort und begegnete im Wald einem Holzfäller. Er steckte ihn in seinen Fäustling und brachte ihn nach Kurland, um ihn seinen Eltern zu zeigen, indem er sagte: ''Sieh Mutter, was ich gefunden habe: Dieser Käfer nagt im Wald die Bäume.'' Aber sie antwortete: "Nein, mein Sohn, das ist kein Käfer, sondern ein Mensch wie wir, wenn auch viel, viel kleiner."