Purvu, kurā ir Neifeltes ganības, tagad sauc par Mikutiņām. Agrāk šo vietu saukuši par ganībām. Kādreiz braukuši krustībnieki uz Ozolu baznīcu. Mājās braucot labi iedzēruši Ozolkrogā. Tālāk braucot izkritis nokrustītais Mikus. Nobraukuši Tīteŗkrogā, braucēji apķeŗ, ka Mikus izkritis. Krustībniekiem pakaļ braukuši citi ceļinieki, atraduši Miku un noveduši to pie krustībniekiem. No tā laika visi ļaudis šīs ganības sauc par Mikutiņām.

Das Moor, an dem sich das Weideland von Neifelte befindet, wird heute Mikutiņas genannt. Früher wurde es einfach Viehweide genannt. Einmal sind Taufgäste zur Ozoli-Kirche gefahren. Auf dem Heimweg kehrten sie in den Ozoli-Krug ein, wo sie ordentlich tranken. Als sie weiterfuhren, fiel der Täufling Mikus aus dem Wagen. Als sie zum Tīterkrogs kamen, bemerkten sie, dass sie den Täufling verloren hatten. Andere Fuhrleute, die die gleiche Straße entlanggefahren waren, fanden Mikus und brachten ihn zu der Taufgesellschaft zurück. Seit der Zeit wird die Viehweide Mikutiņas genannt.